|
Wegvallen aanmaak testosteron (1) - Ingezonden door PM
Bij toeval werd ontdekt dat er bij mij geen testosteron (meer) werd aangemaakt. Ik wil mijn ervaringen op dit gebied graag delen met anderen omdat ik er zelf nogal nuchter tegenaan kijk.
Als man van 54 (inmiddels 55) kom ik met enige regelmaat bij de uroloog (controle prostaatvergroting); ik gebruik hiervoor het medicijn Omnic Ocas, 1 x daags.
Op enig moment kreeg ik 'last' van mijn linker tepel: het begon met een gevoel alsof er een te ruwe handdoek was langs gehaald. Je besteedt er in eerste instantie niet zoveel aandacht aan; het gaat wel weer over....
Echter dit gevoel duurde nogal lang en bovendien was er zo nu en dan een intense jeuk precies onder en in de tepel; tevens kreeg ik het idee dat er zich onder de tepel een verdikking manifesteerde. Er waren ook pijnscheuten richting linker oksel.
Nu was het tijd, vond ik, om er maar eens met m'n huisarts over te gaan praten.
De huisarts onderzocht e.e.a. en stelde vast dat er links inderdaad een lichte zwelling aanwezig was en dat de tepel wat verdikt was t.o.v de rechterzijde. Omdat hij niet goed wist wat-ie ermee aan moest (ik heb een jonge huisarts), nam hij in mijn bijzijn contact op met de dienstdoende chirurg in het Groene Hart Ziekenhuis. Hieruit volgde in eerste instantie een voorstel om de medicijnen die ik gebruik één voor één te stoppen om te kijken of die de oorzaak zouden kunnen zijn (ik gebruikte op dat moment Crestor (cholesterol), Omnic Ocas (prostaat), Trileptal (geïrriteerde aangezichtszenuw)). Later besloot ik i.o.m. de huisarts het gebruik van geen van de genoemde medicijnen te staken omdat ik er baat bij had en gewoon eerst eens af te wachten wat de linkerborst uiteindelijk zou gaan doen. Er werd besloten een mammografie te laten maken. Bovendien vroeg de huisarts mij hierover te spreken met de uroloog zodra ik daar weer kwam.
Na een controlebezoek aan de uroloog deed ik deze, mede op verzoek van de huisarts, het bovenstaande verhaal. Hij luisterde aandachtig en vroeg mij vervolgens of hij e.e.a. mocht onderzoeken: dit werd gedaan, waarbij hij vervolgens vroeg of hij van onderen ook nog even een onderzoekje mocht doen....
Vanaf dat moment ging alles in een soort van stroomversnelling.
Er werd een zeer uitgebreid bloedonderzoek gelast en een echo van het scrotum.
Al snel daarna moest ik terugkomen bij de uroloog: het bloedonderzoek wees uit dat de aanwezigheid van testosteron op een waarde van 3,6 bleef steken (dit moet liggen tussen 10 en 30/35) en de aanwezigheid van het vrouwelijk hormoon FSH was 3x te hoog; dit kon volgens hem verklaren waarom er borstvorming optrad. Hij verwees me hiervoor onmiddellijk naar een internist/endocrinoloog. Voorts had hij i.o.m. de radioloog besloten op grond van wat zij zagen op de echo dat de rechter bijbal maar beter verwijderd kon worden (epididymectomy); na de ingreep kon de patholoog gelukkig meedelen dat er niets engs gevonden was.
Eenmaal bij de endocrinoloog begon deze met een nog uitgebreider bloedonderzoek, ochtendurine van drie opeenvolgende dagen en een nucleaire botscan, alsmede een DNA onderzoek. Van botontkalking bleek gelukkig (nog) geen sprake. In het bloed was de aanwezigheid van testosteron te verwaarlozen en het FSH veel te hoog. Het DNA bleek goed.
Hij liet mij eerst stoppen met het bloeddruk verlagende middel dat ik toen nog slikte (Fortzaar) en schreef me Andriol capsules voor (2x per dag 1 capsule). Bovendien moest ik stoppen met het medicijn tegen het te hoog cholesterol (Crestor).
Bij het volgende consult bleek dat de Andriol (nog) niet had geleid tot een hoger testosteron in mijn bloed. Hij schreef me een ander bloeddruk verlagend middel voor (Emcoretic) en ik mocht nog steeds geen Crestor slikken. Gewoon doorgaan met de Andriol capsules.
Na weer een gedegen bloedonderzoek kwam ik bij hem. Het was hem een raadsel waar de testosteron bleef die ik slikte: de bloedwaarde was 'gestegen' van 3,6 naar 3,9. Hj besloot over te stappen op Testim gel. M'n apotheek leverde mij Androgel, hetgeen hetzelfde moest zijn als de Testim. Inmiddels was het probleem van de borstvorming ook nog niet opgelost: ik begon eerst alleen links maar even later ook rechts borstklierweefsel te ontwikkelen. De intense jeuk bleef vooralsnog en m.n. de tepels werden groter (en ook gevoeliger).
Op dit moment heb ik domweg een paar kleine borstjes die nog steeds aan het groeien zijn.
Ik moet begin augustus 2006 bij de internist/endocrinoloog terugkomen. Ruim vóór dat consult moet ik de urine van 24 uur naar het lab brengen, moet er weer van drie dagen ochtendurine worden opgevangen en dient er (op nuchter) weer een uitgebreid bloedonderzoek plaats te vinden.
Hoewel ik na het slikken van Andriol capsules geen enkele verandering opmerkte, óók nog niet na 2 maanden smeren van Androgel, moet ik heden (begin juli) vaststellen dat er wel een verandering optreedt: was er van enig libido al langere tijd geen sprake meer, opeens is dat weer terug! Het gekke is echter - en dat heb ik de dokter ook verteld - dat er eerst geen libido maar wél ochtenderecties waren, terwijl nu, nu het libido terug is, er geen erectie meer tot stand komt.....
-----
Heden, 3/8, een vervolgconsult bij de internist/endocrinoloog. Het bloedonderzoek wees uit dat de testosteronwaarde nu lag op 37,5 (!!!).
Omdat ik aangaf geen erecties meer te hebben ging de arts alle uitslagen nog eens na vanaf het begin en dacht vervolgens diep na. Hij gaat er in eerste instantie van uit dat het uitblijven van een erectie te maken heeft met de terugkeer van het libido: misschien liggen bij mij de verwachtingen op dat vlak wat te hoog waardoor het een psychische oorzaak kon hebben (hij zei dus niet dat het psychisch was!); het leek hem goed een nieuwe afspraak te maken binnen een tijdsbestek van 6 weken en het volgende te doen:
onmiddellijk stoppen met de Androgel,
proberen niet te hoge verwachtingen te hebben voorafgaand aan sex,
een nieuw bloedonderzoek (LH, FSH, testosteron),
gedurende 24 uur de bloeddruk meten.
Hij wil hiermee bekijken of de testosteronwaarde in het bloed op peil blijft en vaststellen waardoor de onderwaarde van de bloeddruk te hoog blijft. Aan een erectiestoornis wil hij (nog) niet denken. Bovendien 'vertrouwt' hij de Trileptal niet; hierover heeft-ie contact gezocht met de neuroloog die mij dit voorschreef.
Op 15 september mag ik bij hem terugkomen; dan bespreken we de uitslagen zowel als de fysieke toestand op dat moment. Tot die tijd gaat hij er van uit dat wellicht de erectie 'vanzelf' terug komt.
Ik vertrouw op zijn kundigheid en kijk gerust gesteld uit naar de komende weken en het "eindresultaat" op 15/9.
[wordt vervolgd]
|
